จุดจบของตัวร้าย ?
ว.รางน้ำ
ถ้าโลกนี้เหมือนโรงละคร ซัดดัม ฮุสเซน อดีตผู้นำอิรักอาจถือได้ว่าเป็นตัวร้ายที่คลาสิคสมบูรณ์แบบ ด้วยลีลาชีวิตที่โลดโผนเต็มไปด้วยการต่อสู้แสดงบทบาทของเผด็จการที่นำประเทศเข้าสู่สงครามหลายครั้ง ฆ่าล้างประชาชนของตัวเองและถือเป็นบุคคลที่คุกคามสันติภาพของโลก อย่างไม่น่าเชื่อว่าในชีวิตของคนๆ หนึ่งจะมีอิทธิพลต่อโลกได้เท่านี้
ซัดดัมเป็นผู้นำที่เด็ดขาด ทำประโยชน์ให้ประเทศมากมายแต่ก็ไม่ยอมให้ใครมาสั่นคลอนอำนาจของตัวได้ จึงมีทั้งคนรักและเกลียดพอๆ กัน
ปี 2003 นาวิกโยธินสหรัฐฯ นำกำลังเข้าอิรัก "ในฐานะพระเอก ที่มีหน้าที่กำจัดตัวร้าย" ถือเป็นความชอบธรรมอย่างเดียวที่จะอ้างได้
ซัดดัมพยายามหลบหนีอยู่นาน แต่ก็ไม่รอด และถูกจับได้ภายในปีเดียวกันหลัง สหรัฐฯ เข้ายึดแบกแดดไว้
ซัดดัมต่อสู้คดีความต่างๆ ร่วม 3 ปี
แต่ในที่สุดศาลก็พิพากษาให้แขวนคอ ซัดดัมถูกส่งถึงหลักประหารเช้าวันที่ 30 ธ.ค.ที่ผ่านมา พร้อมวาทะชวนเวียนหัวก่อนตายไว้ให้คนอิรักคิดว่า "อย่าเกลียดชังศัตรู" ปิดฉากตัวร้ายของโลกอย่างสมบูรณ์ ทิ้งคำถามบางคำถามให้กับคนขี้สงสัยไม่กี่คนว่า ซัดดัมเป็นคนเลว ? แล้วบุชเป็นคนดี ? สหรัฐมีสิทธิบุกอิรัก ? แขวนคอซัดดัมหมายถึงสันติภาพของโลก ? เผด็จการคืออะไร ? กำจัดเผด็จการต้องใช้กำลัง ? หรือสหรัฐฯ ก็เป็นเผด็จการ ? ความยุติธรรมคืออะไร ? เรากำลังอยู่ในโลกที่มีแต่สีขาวและสีดำ ? ทำไมเราต้องเลือกสีขาว ? แล้วมันเป็นสีขาวจริงๆ หรือ? หรือ ????
