รัฐธรรมนูญ
วันนี้วันหยุดเข้าพรรษาครับ เลยขอหยุดเรื่องกาแฟสักนิดมาพูดถึงเรื่องใกล้ตัวอีกเรื่องคือการเมืองบ้าง เหลือแค่เพียงสองสัปดาห์กว่าๆ เท่านั้นที่รัฐบาลชุดปฎิรูปกำหนดให้ไปออกเสียงรับหรือไม่รับร่างรัฐธรรมนูญ ทางเลือกของเราคงมีแค่ 3 ทางเท่านั้นคือ ไปรับ ไปไม่รับ หรือไม่ไป
ตอนนี้รัฐบาลเขาลงทุนหนักทั้งพิมพ์ร่างให้เอาไปอ่านกันกว่า 19 ล้านฉบับ ออกโฆษณาทุกสื่อให้ออกบ้านไปใช้สิทธิ์กัน นัยว่าถ้าออกไปถือว่าเป็นการช่วยกันสร้างบ้านแปงเมือง ชาวบ้านหลายคนประชุมกันในสภากาแฟใกล้บ้านบ้างก็ว่าเป็นโอกาสดีในชีวิต บ้างก็ว่าจะไปรับทำไมเพราะที่มามันไม่ถูกต้องเรียกว่าผิดตั้งแต่ต้น บ้างก็ว่าช่วยๆ กันรับบ้านเมืองจะได้เข้ารูปเข้ารอยเสียที ส่วนที่ไม่ไปก็อาจจะไม่ใช่ว่าเห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วยรับหรือไม่รับ แต่อาจเพราะไม่ได้ใส่ใจอะไรเนื่องจากคิดว่าไปก็เท่านั้นไม่ไปก็เท่านั้น ค่าที่ประชาชนก็คงลำบากเหมือนเดิม
ประชาธิปไตยในความหมายระบบการปกครองระบอบหนึ่งนั้น ยังคงมีมิติอันหลากหลายลุ่มลึก หากส่วนหนึ่งที่เหมือนยังกระท่อนกระแท่นในสังคมไทยอาจเป็นเพราะด้วยวัฒนธรรมบางอย่างของเราเป็นอุปสรรค เช่นความที่คนไทยเป็นพวกชอบเอาแต่ใจ ขาดความมีวินัย และขาดความอดทน
ในนาทีที่บ้านเมืองแตกเป็นเสี่ยงๆ แบบนี้ บางคนถามว่าจะแก้ปัญหากันอย่างไร คำว่าสมานฉันท์ถูกใช้กันจนเฟ้อไปหมดแต่เหมือนว่ารอยบาดหมางยิ่งบาดลึก ส่วนตัวผมคงไม่หวังอะไรกับคนในรุ่นนี้แล้ว แต่เชื่อว่าสังคมเราต้องดีขึ้นถ้าเด็กๆ ในวันนี้ถูกฝึกให้มีวินัย และมีน้ำใจอดทนมากขึ้น ประชาธิปไตยที่พูดกันก็จะเป็นประชาธิปไตยมากขึ้น
