best espresso in the world !
การแข่งขันบาริสต้าชิงแชมป์โลกที่โตเกียวปีนี้ ถือเป็นครั้งแรกที่มีการให้รางวัลกับเบลนด์กาแฟที่ผู้เข้าแข่งขันนำมาใช้ โดยแบ่งเป็น เอสเปรสโซดีเด่น คาปูชิโน่ดีเด่น และเครื่องดื่มพิเศษดีเด่น สำหรับรางวัลหลังสุดนี้ผู้ที่ฟันคะแนนเป็นที่หนึ่งได้แก่การเบลนด์กาแฟแบบต่อหน้าต่อตากรรมการด้วยกาแฟเคนยาและกาแฟคอสตาริก้าโดย jimseven พร้อมไปกับรางวัลแชมป์โลกคนล่าสุด ส่วนคาปูชิโน่ดีเด่นได้แก่เบลนด์กาแฟที่มิยูกิแชมป์จากญี๋ปุ่นเจ้าภาพเป็นผู้ใช้
ทั้งนี้รางวัลเอสเปรสโซ่ดีเด่นจนกล่าวกันว่าเป็นเอสเปรสโซที่ดีที่สุดในโลกในขณะนี้นั้น มาจากเบลนด์แข่งขันของแชมป์จากสหรัฐฯ นามเฮทเถอะ แพรี่ ซึ่งผมโชคดีได้รับความอนุเคราะห์จากนายกสมาคมบาริสต้าไทยคุณมีชัยที่กรุณาหอบหิ้วมาจากขอบเวทีแข่งขันที่โตเกียวจนถึงกับดึงช็อตด้วยตัวเองให้ได้ดื่มชิม
แน่นอนว่าปัจจัยต่างๆ มันเปลี่ยนไปเยอะ เช่นเครื่องชงที่ต่างกัน ปริมาณกาแฟที่อาจต่างกัน อายุกาแฟที่ต่างกัน เทคนิคการชงที่ต่างกัน และ ฯลฯ อาจทำให้ผมได้กาแฟที่ต่างไปจากกรรมการที่ทำการตัดสิน ความรู้สึกที่ได้นั้นเห็นด้วยกับที่แพรี่บรรยายไว้ว่า เริ่มด้วยช็อคโกแล้ต แต่เป็นช็อคโกแล้ตสอดด้วยผลไม้ เมื่อซดต่อจึงเปลี่ยนไปเป็นแบรี่ และคล้ายไวน์ แซมด้วยสไปซ์ ความตื่นเต้นของผมคืออโรม่าเหมือนกลิ่นยาสูบอบอวลและการเปลี่ยนไปในอึกที่สองนี่ล่ะครับ มันเหมือนกับความกระจัดกระจาย มองไม่เห็นรูปร่างชัดเจน น่าสนใจคล้ายฟรุ้ตโซนาตาในแบบอิมเพรสชั่นนิสต์ของคีตกวีเดบุสซี่ ที่ไม่ได้ถูกวางลำดับเรื่องราว แต่มีความสวยงามในทุกความเคลื่อนไหว เหมือนกับบทกวีที่กำลังพรรณาถึงอะไรบางอย่างและเต็มไปด้วยคำวิเศษณ์ และถ้าเป็นภาพก็อาจคล้ายกับฝีแปรงหยาบๆ ของโมเน่ต์ ที่ไม่มีเส้นสายชัดเจน ไม่เหมือนจริง แต่ประทับใจ
ผมร่ายไปเรื่อยนะครับ เพราะรู้สึกอย่างนั้น ส่วนตัวผมถือเป็นเบลนด์ที่น่าสนใจ แม้จะไม่สมบูรณ์แบบเนื่องจาก defect บางอย่างที่แซมเข้ามา อาจเนื่องด้วยเมล็ดที่ใช้เป็นเมล็ดที่ผ่านกรรมวิธีแบบธรรมชาติหรือ dry process ของเบอร์บอนสีเหลืองจากบราซิลที่ใช้เป็น base ในเบลนด์ และไฮไล้ท์ด้วยเอธิโอเปียซิดาโม รวมถึง สุมาตรา ที่ process แบบ semi dry ซึ่งผมเดาว่าผู้ที่ create เบลนด์นี้เลือกที่จะสร้างความประทับใจให้เกิดขึ้นกับกรรมการในทันทีทันใดมากกว่าที่จะสร้างเบลนด์ที่ไร้ที่ติสามารถดื่มได้ทุกวันแต่ดูเรียบเกินไปที่จะใช้ในการแข่งขัน และรางวัลที่ได้ก็พิสูจน์ให้เห็นว่าเขาตัดสินใจได้อย่างชาญฉลาด และคุ้มค่ากับการเสี่ยงแล้ว
เข้ามาให้กำลังใจในการเขียนครับ แอบเข้ามาอ่านก็หลายครั้งแต่ไม่ค่อยมีใครคอมเมนท์ เขียนต่อไปนะครับ
เออร์นี่ เฮมิงเวย์ ว่าการเขียนเหมือนมาสเตอเบชั่น ตอนลงมือมันเครียดแต่ตอนจบออกัสซั่ม ผมรู้สึกคล้ายอย่างนั้น รวมความคือเขียนเพื่อตัวเองเป็นเบื้องต้น กำลังใจที่มีให้กันเหมือนรางวัลที่ไม่ได้คาดหวัง ขอบคุณมากครับ
อิจฉาที่ได้ซดกาแฟ
ผมอ่านงานของ เฮมมิงเวย์ ไม่มาก แต่แน่นอนครับต้องได้อ่านไฟท์บังคับ the old man and the sea
เมื่อก่อนสมัยเรียนได้อ่านหนังสืออย่างตามใจตัวเอง ได้รู้จัก สไตน์เบ็ค, เฮสเส,บัลซัค ฯลฯ ก็ช่วงนั้น แต่เดี๋ยวนี้ซิ แทบไม่ได้อ่านเป็นชิ้นเป็นอัน